เด็กแนว...อินดี้...และกระแส

posted on 01 Sep 2008 20:08 by cheer-up-mayme

POSTMODERN in CHIANGMAI

ARCT412 Theory and philosophy of post-modern architecture

“ I N D I E " . . . . ขบถแห่งยุคสมัย

เชียงใหม่-โพสต์โมเดิร์น

เกริ่นหน่อยนะ...เราจะขอสร้างความมึนงงไปพร้อมกะความเข้าใจในคำว่า "Subculture!!"

วัฒนธรรมย่อยเด๋วนี้มันค่อนข้างพันกันยุ่งเหยิงน่ะ เพราะความหลากหลายของผู้คนเนี้ยแหละ

เช่น....ทูโทน อีโม ก๊อธ อินดี้จัดได้ว่าเป็นย่อยของพังค์ มองอีกมุมพังค์ก็เป็นย่อยของอินดี้เหมือนกัน ทุกอย่างมันอยู่ที่จุดยืนค่ะ

ที่นี้คุณเข้าใจมั้ยค่ะว่าอินดี้คืออารายยยย....เดี๊ยนก็ยังมึนๆเลย

1. Independent record label (เกี่ยวกับการจัดจำหน่าย Distribution)

คือระบบการทำงาน ที่ศิลปินเซ็นสัญญากับค่ายเพลงอิสระ ต่อต้านระบบทุนของค่ายเพลงใหญ่ นักดนตรี เป็นผู้คิด ทำ และจำหน่ายเองอย่างเป็นอิสระ โดยไม่มีใครมาควบคุม ไม่ดังก็ดับอ่าคะ...

2. naming of the genre ความเข้าใจของคนส่วนใหญ่ คือ เป็นแนวเพลงอิสระที่เทียบได้กับเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟ คือต้องไม่เป็นดนตรีในกระแสหลัก ณ ตอนนั้นเวลานั้น ไม่ว่าจะเป็นซาวด์หรือการเล่น ก็ล้วนต้องเป็นทาง เลือกให้กลุ่มคนฟังใหม่ๆ....ล้ำ...... ออกแนวต่อต้าน ปฏิเสธกระแสดนตรีหลักที่มุ่งเฉพาะทางการค้า

ละมันเกี่ยวกะเด็กแนวยังไง???

....ก็ความหมายเกลื่อนๆ เด็กเกลื่อนๆ ผู้ต้องการอัตลักษณ์ที่โดดเด่น

ในยุคแรกเด็กแนวจะประมาณวัยรุ่นที่แต่งตัวแนวศิลป์ๆหรือแต่งเลียนวงร็อคอังกฤษ แต่ฮิตๆกันคือใส่เสื้อยืดพอดีตัวหรือซ้อนทับกัน 2 ตัว ส่วนกางเกงต้องยีนส์ขาดๆเปรอะๆ เปื้อนสีหรือกาวนิดหน่อย ดูติสท์เท่ พึ่งออกจากสตูดิโออาร์ตมางี้ แล้วก็ต้องแอบสนใจเรื่องต่างๆให้ไม่เหมือนชาวบ้าน เช่น หนังสือ ภาพยนตร์ หรือเพลง(อารมณ์ว่าเด็กเนิร์ดน่ะ)

ปัจจุบันเด็กแนวพัฒนาการไปอีกขั้นแล้ว มีออพชั่นการแต่งกายเพิ่ม แฟชั่นแนวแตกแขนง ไม่ว่าจะ j-pop, j-rock, เกาหลี, พังค์ หรือฮิพฮอพ จนเกิดคำถามต่างๆว่าเด็กแนวคือตัวตน หรือแค่แฟชั่นเสริมสร้างจุดเด่นให้ตัวเองน่าสนใจในสังคมกันแน่

การกระทำอาจเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรม แต่ในทางที่ดีหรือเสื่อม ก็อยู่ที่ตัวผู้ลอกเลียนแบบน่ะจ๊ะ

อยู่ที่ความคิดและเจตนา รวมกับภาพลักษณ์ที่สื่อออกมา คุณคือผู้ตัดสิน....

กลับมาเชียงใหม่ต่อ...

กระแสทางดนตรีและสังคมจากเมื่อประมาณ 20 ปีที่แล้ว คือร้านอาหารริมแม่น้ำvออริจินของชีวิตคนดนตรีในเชียงใหม่เลยก็ว่าได้ จนถึงวันนี้ที่กระแสดนตรีที่ตื่นตัวที่สุดก็คงไม่พ้นย่านนิมมานเหมินท์ (ไปวอร์ม มังกี้ และอื่นๆดูซิค่ะ ดิฮั้นว่าเพลงมันบ่าเปิงใจอ่าคะ สู้ภูเก็ตไม่ได้ซักเสี้ยว...)

จากสมัยก่อนที่ไม่พลุกพล่าน เงียบๆ เท่ๆ บรรยากาศเป็นกันเอง วงดนตรีก็จะมีเป็นเครื่องเป่า เป็นลักษณะของไนท์คลับ ฝรั่งที่มาอยู่ก็ไม่กระจายตัว เป็นชุมชนเล็กๆ เหมือนปายในปัจจุบันอ่าคะคุณ...

แต่ตอนนี้ดันเปลี่ยนแปลง เติบโตไปเร็วมาก เพราะการเติบโตด้านธุรกิจการท่องเที่ยวส่งผล ผลักดันกระแสรุนแรง

แน่นอนค่ะ มันมากกว่าแค่เรื่องของดนตรี..

ทั้งดนตรี หนังสือทำมือ หนังสั้น ศิลปะบนกำแพง บอดี้เพ้นท์ ภาพเหมือนล้อ ภาพถ่ายโปสการ์ดทำมือ ..ทั้งหมดนี้ต่างถูกเรียกว่า ..อินดี้..

……..มันสะท้อนความตั้งใจจริงจังอะไรหลายอย่าง เป็นการสร้างคุณค่าให้กับชีวิต ที่จะสะท้อนตัวตนออกมาให้โลกเห็น การนำเสนอทั้งเชิงรูปแบบและเนื้อหาจะขาดจากสภาพไร้ระเบียบของสังคมและขาดหายไปจากประชาชน สะท้อนข้อมูล ข้อเท็จจริงในความ เหลื่อมล้ำของ ระบบการใช้อำนาจ ..
หรือเขากำลังสงสัยกับเรื่องราวของสังคม ไม่ง้อกลไกทุน (อารมณ์ว่าไม่ตีพิมพ์ให้ตูทำเองก็ได้ว๊ะ) ßในเบื้องต้นของการกบฎ…
สร้างความหมายใหม่ รูปแบบใหม่ พร้อมและไม่ยินยอมให้ใครมากำหนดให้เชื่อ ให้คิดไปบนแนวทางใดแนวทางหนึ่ง แนวเด็กมีปันหา

ถนนคนเดินเป็นอินดี้คะพี่น้อง

ก็ต้องลองคิดดูนะว่าในมุมนึง ปรากฏการณ์ อินดี้ เหล่านี้เป็นหนทางระบายความคิดอัดอั้นบางสิ่ง ? การแหกออกจากวงล้อมของขนบจารีตที่พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าใครเป็นผู้กำหนด ? ถูกระบายออกด้วยวิธีการของพวกเขาเอง? รึป่าวว??

สิ่งที่ดิฮั้นพอจับใจความได้ตามปันยาดิฮั้นก็คือ

ความเป็นโพส์ตโมเดิร์น= พยายามแหวกแตกต่าง ต่อต้านกระแส

แล้วจุดยืนอยู่ที่ไหน? อะไรคือความจริง? อะไรคือ Indie?

โพสต์โมเดิร์นคือสิ่งที่ไม่มีกรอบ หรือกรอบมันคือการไม่มีกรอบ? มีคำนิยาม หรือไม่มี?

อินดี้คือ? เด็กแนวคือ?

งงเข้าไปค่ะพวกพ้อง....

สุดท้าย อินดี้คือ...วิถี? แนวเพลง? กระแส? วัฒนธรรม? สไตล์? แฟชั่น?.....

อย่างว่า รัสตาฟาเรียนใช้เร็กเก้สื่ออุดมคติทางการเมืองและสังคม

พังค์ แต่งเนื้อร้องบนเนื้อหาของปัญหาสังคม เช่น ยาเสพติด สิ่งแวดล้อม และความซบเซา สะท้อนสภาพชีวิตในอเมริกาและอังกฤษ

สครีมโม ความโกรธแค้น ดูนามธรรม เป็นการวนเวียนถึงความรู้สึกของตนเอง

อื่นๆ

แล้วเชียงใหม่เด็กเราทำอะไร?....